gemetlæcan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of gemetlæcan

Infinitive

ġemetlǣċan
ġemetlǣċenne

Participles

Presentġemetlǣċende
Pastġemetlǣht

Indicative

Present

1st sing.ġemetlǣċe
2nd sing.ġemetlǣċest; ġemetlǣcst
3rd sing.ġemetlǣċeþ; ġemetlǣcþ
1st plur.ġemetlǣċaþ
2nd plur.ġemetlǣċaþ
3rd plur.ġemetlǣċaþ

Past

1st sing.ġemetlǣhte
2nd sing.ġemetlǣhtest
3rd sing.ġemetlǣhte
1st plur.ġemetlǣhton
2nd plur.ġemetlǣhton
3rd plur.ġemetlǣhton

Subjunctive

Present

1st sing.ġemetlǣċe
2nd sing.ġemetlǣċe
3rd sing.ġemetlǣċe
1st plur.ġemetlǣċen
2nd plur.ġemetlǣċen
3rd plur.ġemetlǣċen

Past

1st sing.ġemetlǣhte
2nd sing.ġemetlǣhte
3rd sing.ġemetlǣhte
1st plur.ġemetlǣhten
2nd plur.ġemetlǣhten
3rd plur.ġemetlǣhten

Imperative

Singularġemetlǣċ
Pluralġemetlǣċaþ

Etymology

From ġemet + -lǣċan.

Sample Sentences

Cognates

-