Participles
| Present | feċċende |
| Past | (ġe)feaht |
Indicative
Present
| 1st sing. | feċċe |
| 2nd sing. | feċest |
| 3rd sing. | feċeþ |
| 1st plur. | feċċaþ |
| 2nd plur. | feċċaþ |
| 3rd plur. | feċċaþ |
Past
| 1st sing. | feahte |
| 2nd sing. | feahtest |
| 3rd sing. | feahte |
| 1st plur. | feahton |
| 2nd plur. | feahton |
| 3rd plur. | feahton |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | feċċe |
| 2nd sing. | feċċe |
| 3rd sing. | feċċe |
| 1st plur. | feċċen |
| 2nd plur. | feċċen |
| 3rd plur. | feċċen |
Past
| 1st sing. | feahte |
| 2nd sing. | feahte |
| 3rd sing. | feahte |
| 1st plur. | feahten |
| 2nd plur. | feahten |
| 3rd plur. | feahten |
Imperative
| Singular | feċe |
| Plural | feċċaþ |
Verbs similar to 'feccan'
leccan,
reccan,
weccan,
þeccan,
aweccan,
bercan,
cweccan,
decan,
dreccan,
eacan,
Etymology
1. Apparently an alteration of fetian, fatian (“to fetch, induce, marry”), from Proto-West Germanic *fatōn, from Proto-Germanic *fatōną, *fatjaną (“to fetch”), from Proto-Indo-European *ped- (“foot”).
2. Cognate with Old Frisian fatia (“to fetch”), Old High German fazzōn (“to touch, grasp”) (German fassen), Old Norse fata, feta (“to go, step”) (Icelandic feta). More at foot. See: Proto-Germanic '
*fatōną', Old Frisian 'fatia', German, old spelling '
fassen', Icelandic '
feta'.
Sample Sentences
Cognates
-