veintre – Old French verb conjugation

Old French verb forms of veintre

Infinitive

veintre
avoir vencu; veincu

Gerund

en venquant

Participles

Presentvenquant
Pastvencu; veincu

Indicative

Present

1st sing.venc; veinc
2nd sing.veinz
3rd sing.veint
1st plur.venquons; veinquons
2nd plur.venquez; veinquez
3rd plur.venquent; veinquent

Imperfect

1st sing.venquoie; venqueie
2nd sing.venquoies; venqueies
3rd sing.venquoit; venqueit
1st plur.venquiiens; venquiens
2nd plur.venquiiez; venquiez
3rd plur.venquoient; venqueient

Preterite

1st sing.venqui
2nd sing.venquis
3rd sing.venquié
1st plur.venquimes
2nd plur.venquistes
3rd plur.venquierent

Future

1st sing.veintrai
2nd sing.veintras
3rd sing.veintra
1st plur.veintrons
2nd plur.veintroiz; veintreiz; veintrez
3rd plur.veintront

Conditional

1st sing.veintroie; veintreie
2nd sing.veintroies; veintreies
3rd sing.veintroit; veintreit
1st plur.veintriiens; veintriens
2nd plur.veintriiez; veintriez
3rd plur.veintroient; veintreient

Subjunctive

Present

1st sing.venque; veinque
2nd sing.venques; veinques
3rd sing.venque; veinque
1st plur.venquons
2nd plur.venquez
3rd plur.venquent; veinquent

Imperfect

1st sing.venquisse
2nd sing.venquisses
3rd sing.venquist
1st plur.venquissons; venquissiens
2nd plur.venquissoiz; venquissez; venquissiez
3rd plur.venquissent

Imperative

2nd sing.veinc
1st plur.venquons; veinquons
2nd plur.venquez; veinquez

Verbs conjugated like veintre

vaintre, veintre,

Etymology

First known attestation 881 in The Sequence of Saint Eulalia. From Latin vincere. See: Latin 'vincō'.

Verbs referencing "veintre"

French vaincre.

Sample Sentences

Cognates

-