vanter – Old French verb conjugation

Old French verb forms of vanter

Infinitive

vanter
avoir vanté

Gerund

en vantant

Participles

Presentvantant
Pastvanté

Indicative

Present

1st sing.vant
2nd sing.vantes
3rd sing.vante
1st plur.vantons
2nd plur.vantez
3rd plur.vantent

Imperfect

1st sing.vantoie; vanteie; vantoe; vanteve
2nd sing.vantoies; vanteies; vantoes; vanteves
3rd sing.vantoit; vanteit; vantot; vanteve
1st plur.vantiiens; vantiens
2nd plur.vantiiez; vantiez
3rd plur.vantoient; vanteient; vantoent; vantevent

Preterite

1st sing.vantai
2nd sing.vantas
3rd sing.vanta
1st plur.vantames
2nd plur.vantastes
3rd plur.vanterent

Future

1st sing.vanterai
2nd sing.vanteras
3rd sing.vantera
1st plur.vanterons
2nd plur.vanteroiz; vantereiz; vanterez
3rd plur.vanteront

Conditional

1st sing.vanteroie; vantereie
2nd sing.vanteroies; vantereies
3rd sing.vanteroit; vantereit
1st plur.vanteriiens; vanteriens
2nd plur.vanteriiez; vanteriez
3rd plur.vanteroient; vantereient

Subjunctive

Present

1st sing.vant
2nd sing.vanz
3rd sing.vant
1st plur.vantons
2nd plur.vantez
3rd plur.vantent

Imperfect

1st sing.vantasse
2nd sing.vantasses
3rd sing.vantast
1st plur.vantissons; vantissiens
2nd plur.vantissoiz; vantissez; vantissiez
3rd plur.vantassent

Imperative

2nd sing.vante
1st plur.vantons
2nd plur.vantez

Etymology

From Vulgar Latin or Late Latin vānitāre, from Latin vānus or vānitās.

Verbs referencing "vanter"

English vaunt, French vanter.

Sample Sentences

  • La senestre, selonc l'estoire,
  • senefie la vainne gloire
  • qui vint de fause ypocrisie.
  • Et la destre, que senefie ?
  • Charité, qui de sa bone oevre
  • pas ne se vante, ençois la coevre[.] (The left, according to history
  • Represents vainglory
  • Which comes from false hypocrisy
  • And the right, what does that represent?
  • Charity, which does not
  • boast about its good work) [c. 1180,, Chrétien de Troyes, Perceval ou le conte du Graal:]

Cognates

-