Nominal Forms
Infinitive: schucken
Past Participle: geschuck(e)t
Present participle: schuckende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | schucke |
| du | schuckest |
| ër | schucket |
| wir | schucken |
| ir | schucket |
| sie | schuckent |
Past
| ich | schuckete; schuckte |
| du | schucketest; schucktest |
| ër | schuckete; schuckte |
| wir | schucketen; schuckten |
| ir | schucketet; schucktet |
| sie | schucketen; schuckten |
Subjunctive
Present
| ich | schucke |
| du | schuckest |
| ër | schucket |
| wir | schucken |
| ir | schucket |
| sie | schucken |
Past
| ich | schuckete; schuckte |
| du | schucketest; schucktest |
| ër | schuckete; schuckte |
| wir | schucketen; schuckten |
| ir | schucketet; schucktet |
| sie | schucketen; schuckten |
Imperative
| du | schuckes |
| wir | schucken |
| ir | schucket |
Etymology
Verbs referencing "schucken"
French
choquer.
Verbs similar to 'schucken'
Nibelungen Lied References