Infinitive
stynken; to stynken; stynke
Participles
| Present | stynkynge; stynkende |
| Past | stunken; stunke; ystunken; ystunke |
Indicative
Present
| 1st sing. | stynke |
| 2nd sing. | stynkest |
| 3rd sing. | stynketh |
| 1st plur. | stynken; stynke; stynketh |
| 2nd plur. | stynken; stynke; stynketh |
| 3rd plur. | stynken; stynke; stynketh |
Past
| 1st sing. | stank |
| 2nd sing. | stunke |
| 3rd sing. | stank |
| 1st plur. | stunken; stunke |
| 2nd plur. | stunken; stunke |
| 3rd plur. | stunken; stunke |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | stynke |
| 2nd sing. | stynke |
| 3rd sing. | stynke |
Past
| 1st sing. | stunke |
| 2nd sing. | stunke |
| 3rd sing. | stunke |
Imperative
| Singular | stynke |
| Plural | stynketh; stynke |
Verbs conjugated like stynken
stynken,
Etymology
From Old English stincan. See: Old English '
stincan'.
Verbs referencing "stynken"
English
stink.
Sample Sentences
Cognates
-