Infinitive
fayten; to fayten
Participles
| Present | faytende; faytynge |
| Past | fayted; yfayted |
Indicative
Present
| 1st sing. | fayte |
| 2nd sing. | faytest |
| 3rd sing. | fayteth |
| 1st plur. | fayten; fayte; fayteth |
| 2nd plur. | fayten; fayte; fayteth |
| 3rd plur. | fayten; fayte; fayteth |
Past
| 1st sing. | fayted; faytede |
| 2nd sing. | faytedest |
| 3rd sing. | fayted; faytede |
| 1st plur. | fayteden; fayted; faytede |
| 2nd plur. | fayteden; fayted; faytede |
| 3rd plur. | fayteden; fayted; faytede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | fayte |
| 2nd sing. | fayte |
| 3rd sing. | fayte |
Past
| 1st sing. | fayted; faytede |
| 2nd sing. | fayted; faytede |
| 3rd sing. | fayted; faytede |
Imperative
| Singular | fayte |
| Plural | fayteth; fayte |
Verbs conjugated like fayten
bateren,
smethen,
fithelen,
baten,
ruden,
hostelen,
crucifien,
douken,
fayten,
gloven,
bethen,
tablen,
ricchen,
stichen,
herbergen,
enen,
rudden,
rudnen,
Etymology
Sample Sentences
Cognates
-