Infinitive
| Nominative | wāken |
| Genitive | wākens |
| Dative | wākene |
Indicative
Present
| 1st sing. | wāke |
| 2nd sing. | wāecs; wākes |
| 3rd sing. | wāect; wāket |
| 1st plur. | wāken |
| 2nd plur. | wāect; wāket |
| 3rd plur. | wāken |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | wāke |
| 2nd sing. | wāecs; wākes |
| 3rd sing. | wāke |
| 1st plur. | wāken |
| 2nd plur. | wāect; wāket |
| 3rd plur. | wāken |
Past
Imperative
| Singular | wāec; wāke |
| Plural | wāect; wāket |
Verbs conjugated like waken
waken,
Etymology
From Old Dutch wacon. See: Old Dutch 'wacon'.
Verbs referencing "waken"
Dutch
waken.
Sample Sentences
Cognates
-