Infinitive
| Nominative | clieven |
| Genitive | clievens |
| Dative | clievene |
Participles
| Present | clievende |
| Past | geclōven |
Indicative
Present
| 1st sing. | clieve |
| 2nd sing. | cliefs; clieves |
| 3rd sing. | clieft; clievet |
| 1st plur. | clieven |
| 2nd plur. | clieft; clievet |
| 3rd plur. | clieven |
Past
| 1st sing. | clôof |
| 2nd sing. | clōofs; clōves |
| 3rd sing. | clôof |
| 1st plur. | clōven |
| 2nd plur. | clōoft; clōvet |
| 3rd plur. | clōven |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | clieve |
| 2nd sing. | cliefs; clieves |
| 3rd sing. | clieve |
| 1st plur. | clieven |
| 2nd plur. | clieft; clievet |
| 3rd plur. | clieven |
Past
| 1st sing. | clōve |
| 2nd sing. | clōves |
| 3rd sing. | clōve |
| 1st plur. | clōven |
| 2nd plur. | clōvet |
| 3rd plur. | clōven |
Imperative
| Singular | clief; clieve |
| Plural | clieft; clievet |
Verbs conjugated like clieven
clieven,
Etymology
From Old Dutch *clievan.
Verbs referencing "clieven"
Old English
cleofan, Dutch
kloven, Dutch
klieven.
Sample Sentences
Cognates
-