Nominal Forms
Infinitive opfalen
Past participle opgefaalt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | falen op |
| du | faals op |
| hien;si;hatt;et | faalt op |
| mir | falen op |
| dir | faalt op |
| si | falen op |
Preterite
| ech | foul op |
| du | fouls op |
| hien;si;hatt;et | foul op |
| mir | foulen op |
| dir | foult op |
| si | foulen op |
Perfect
| ech | hu opgefaalt |
| du | hues opgefaalt |
| hien;si;hatt;et | huet opgefaalt |
| mir | hu opgefaalt |
| dir | hutt opgefaalt |
| si | hu opgefaalt |
Pluperfect
| ech | hat opgefaalt |
| du | has opgefaalt |
| hien;si;hatt;et | hat opgefaalt |
| mir | hate opgefaalt |
| dir | hat opgefaalt |
| si | hate opgefaalt |
Future I
| ech | wäert opfalen |
| du | wäerts opfalen |
| hien;si;hatt;et | wäert opfalen |
| mir | wäerte opfalen |
| dir | wäert opfalen |
| si | wäerte opfalen |
Future II
| ech | wäert opgefaalt hunn |
| du | wäerts opgefaalt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgefaalt hunn |
| mir | wäerte opgefaalt hunn |
| dir | wäert opgefaalt hunn |
| si | wäerte opgefaalt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opfalen |
| du | géifs opfalen |
| hien;si;hatt;et | géif opfalen |
| mir | géife opfalen |
| dir | géift opfalen |
| si | géife opfalen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgefaalt |
| du | häss opgefaalt |
| hien;si;hatt;et | hätt opgefaalt |
| mir | hätte opgefaalt |
| dir | hätt opgefaalt |
| si | hätte opgefaalt |
Simple Conjunctive II
| ech | féil op |
| du | féils op |
| hien;si;hatt;et | féil op |
| mir | féilen op |
| dir | féilt op |
| si | féilen op |
Imperative
| Singular | fal op |
| Plural | faalt op |
Translations
Etymology
Sample Sentences