Nominal Forms
Infinitive heeschen
Past participle geheescht
Indicative
Present
| ech | heeschen |
| du | heeschs |
| hien;si;hatt;et | heescht |
| mir | heeschen |
| dir | heescht |
| si | heeschen |
Preterite
| ech | housch |
| du | houschs |
| hien;si;hatt;et | housch |
| mir | houschen |
| dir | houscht |
| si | houschen |
Perfect
| ech | hu geheescht |
| du | hues geheescht |
| hien;si;hatt;et | huet geheescht |
| mir | hu geheescht |
| dir | hutt geheescht |
| si | hu geheescht |
Pluperfect
| ech | hat geheescht |
| du | has geheescht |
| hien;si;hatt;et | hat geheescht |
| mir | hate geheescht |
| dir | hat geheescht |
| si | hate geheescht |
Future I
| ech | wäert heeschen |
| du | wäerts heeschen |
| hien;si;hatt;et | wäert heeschen |
| mir | wäerte heeschen |
| dir | wäert heeschen |
| si | wäerte heeschen |
Future II
| ech | wäert geheescht hunn |
| du | wäerts geheescht hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geheescht hunn |
| mir | wäerte geheescht hunn |
| dir | wäert geheescht hunn |
| si | wäerte geheescht hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif heeschen |
| du | géifs heeschen |
| hien;si;hatt;et | géif heeschen |
| mir | géife heeschen |
| dir | géift heeschen |
| si | géife heeschen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geheescht |
| du | häss geheescht |
| hien;si;hatt;et | hätt geheescht |
| mir | hätte geheescht |
| dir | hätt geheescht |
| si | hätte geheescht |
Simple Conjunctive II
| ech | héisch |
| du | héischs |
| hien;si;hatt;et | héisch |
| mir | héischen |
| dir | héischt |
| si | héischen |
Imperative
| Singular | heesch |
| Plural | heescht |
Translations
Etymology
1. From a merger of Middle High German heizen (“to call, to command”), from Old High German heizzan, from Proto-West Germanic *haitan, and Middle High German eischen (“to demand, to call for”), from Old High German eiscōn, from Proto-West Germanic *aiskōn. The same merger (or a near-merger) also occurred in other High German dialects, which explains the h- in German heischen (alternatively already in Middle High German). The sense “to be called a name” was originally passive and reflexive of Middle High German heizen.
2. Cognate with German heißen and heischen, Dutch heten and eisen, West Frisian hjitte and easkje, English hight and ask, Icelandic heita. See: Middle High German '
heizen', Old High German 'heizzan', Middle High German '
eischen', German, old spelling '
heischen', German, old spelling '
heißen', Dutch '
heten', English '
hight', Icelandic '
heita'.
Sample Sentences