Nominal Forms
Infinitive begräifen
Past participle begraff
Indicative
Present
| ech | begräifen |
| du | begräifs |
| hien;si;hatt;et | begräift |
| mir | begräifen |
| dir | begräift |
| si | begräifen |
Preterite
Perfect
| ech | hu begraff |
| du | hues begraff |
| hien;si;hatt;et | huet begraff |
| mir | hu begraff |
| dir | hutt begraff |
| si | hu begraff |
Pluperfect
| ech | hat begraff |
| du | has begraff |
| hien;si;hatt;et | hat begraff |
| mir | hate begraff |
| dir | hat begraff |
| si | hate begraff |
Future I
| ech | wäert begräifen |
| du | wäerts begräifen |
| hien;si;hatt;et | wäert begräifen |
| mir | wäerte begräifen |
| dir | wäert begräifen |
| si | wäerte begräifen |
Future II
| ech | wäert begraff hunn |
| du | wäerts begraff hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert begraff hunn |
| mir | wäerte begraff hunn |
| dir | wäert begraff hunn |
| si | wäerte begraff hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif begräifen |
| du | géifs begräifen |
| hien;si;hatt;et | géif begräifen |
| mir | géife begräifen |
| dir | géift begräifen |
| si | géife begräifen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt begraff |
| du | häss begraff |
| hien;si;hatt;et | hätt begraff |
| mir | hätte begraff |
| dir | hätt begraff |
| si | hätte begraff |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | begräif |
| Plural | begräift |
Verbs conjugated like begräifen
abegräifen,
agräifen,
auspäifen,
begräifen,
dernieftgräifen,
duerchgräifen,
ëmgräifen,
erausgräifen,
ergräifen,
gräifen,
iwwergräifen,
nopäifen,
ofpäifen,
ofschläifen,
opgräifen,
päifen,
schläifen,
ugräifen,
vergräifen,
zeréckgräifen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German begrīfen, from Old High German begrīfan; equivalent to be- + gräifen. Cognate with German begreifen, Dutch begrijpen. See: Middle High German '
begrīfen', Old High German 'begrīfan', German, old spelling '
begreifen', Dutch '
begrijpen'.
Sample Sentences