titubo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of titubo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): titubō

Active Nominal Forms

Infinitive: titubā́re
Present participle: titubāns; titubántis
Future participle: titubātúrus
Gerund: titubándum
Gerundive: titubándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: titubā́re
Perfect participle: titubā́tum



Active

Indicative

Present

egotitubō
tūtitubās
istitubat
nōstitubā́mus
vōstitubā́tis
iītitubant

Imperfect

egotitubā́bam
tūtitubā́bās
istitubā́bat
nōstitubābā́mus
vōstitubābā́tis
iītitubā́bant

I Future

egotitubā́bō
tūtitubā́bis
istitubā́bit
nōstitubā́bimus
vōstitubā́bitis
iītitubā́bunt

Perfect

egotitubā́vī
tūtitubāvístī
istitubā́vit
nōstitubā́vimus
vōstitubāvístis
iītitubāvḗrunt

Pluperfect

egotitubā́veram
tūtitubā́verās
istitubā́verat
nōstitubāverā́mus
vōstitubāverā́tis
iītitubā́verant

II Future

egotitubā́verō
tūtitubā́veris
istitubā́verit
nōstitubāvérimus
vōstitubāvéritis
iītitubā́verint

Subjunctive

Present

egotitubem
tūtitubēs
istitubet
nōstitubḗmus
vōstitubḗtis
iītitubent

Imperfect

egotitubā́rem
tūtitubā́rēs
istitubā́ret
nōstitubārḗmus
vōstitubārḗtis
iītitubā́rent








Perfect

egotitubā́verim
tūtitubā́veris
istitubā́verit
nōstitubāvérimus
vōstitubāvéritis
iītitubā́verint

Pluperfect

egotitubāvíssem
tūtitubāvíssēs
istitubāvísset
nōstitubāvissḗmus
vōstitubāvissḗtis
iītitubāvíssent

I Imperative

tūtitubā
vōstitubā́te

II Imperative

tūtitubā́tō
istitubā́tō
vōstitubātṓte
iītitubántō

Passive

Indicative

Present

egotitubor
tūtitubā́ris
istitubā́tur
nōstitubā́mur
vōstitubā́minī
iītitubántur

Imperfect

egotitubā́bar
tūtitubābā́ris
istitubābā́tur
nōstitubābā́mur
vōstitubābā́minī
iītitubābántur

I Future

egotitubā́bor
tūtitubā́beris
istitubā́bitur
nōstitubā́bimur
vōstitubābíminī
iītitubābúntur

Perfect

egotitubā́tus sum
tūtitubā́tus es
istitubā́tus est
nōstitubā́tī sumus
vōstitubā́tī estis
iītitubā́tī sunt

Pluperfect

egotitubā́tus eram
tūtitubā́tus erās
istitubā́tus erat
nōstitubā́tī erāmus
vōstitubā́tī erātis
iītitubā́tī erant

II Future

egotitubā́tus erō
tūtitubā́tus eris
istitubā́tus erit
nōstitubā́tī erimus
vōstitubā́tī eritis
iītitubā́tī erunt

Subjunctive

Present

egotituber
tūtitubḗris
istitubḗtur
nōstitubḗmur
vōstitubḗminī
iītitubḗntur

Imperfect

egotitubā́rer
tūtitubārḗris
istitubārḗtur
nōstitubārḗmur
vōstitubārḗminī
iītitubārḗntur








Perfect

egotitubā́tus sim
tūtitubā́tus sīs
istitubā́tus sit
nōstitubā́tī sīmus
vōstitubā́tī sītis
iītitubā́tī sint

Pluperfect

egotitubā́tus essem
tūtitubā́tus essēs
istitubā́tus esset
nōstitubā́tī essēmus
vōstitubā́tī essētis
iītitubā́tī essent

Verbs conjugated like 'titubo'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'titubo'

accubo, autumo, bibo, cito, cubo, deturbo, diduco, diluo, diruo, disturbo,

Translations

Etymology

From a reduplication of Proto-Indo-European *(s)tewp-, from *(s)tew- (“to push, hit”). Compare Latin stupeō. See: Latin 'stupeō'.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • cuius anima est secundum animam tuam quicumque titubaverit in tenebris non condolebit tibi

Vulgate Verses

  • (Ecclesiasticus 37:16) cuius anima est secundum animam tuam quicumque titubaverit in tenebris non condolebit tibi