(Ind. Present 1.sg.): inhortor
Infinitive:
Present participle:
inhortāns; inhortántis
Future participle:
inhortātúrus
Gerund:
inhortándum
Gerundive:
inhortándus
Infinitive:
Perfect participle:
inhortā́tum
Present
Imperfect
I Future
Perfect
Pluperfect
II Future
Present
Imperfect
Perfect
Pluperfect
| tū | inhortā́re |
| vōs | inhortā́minī |
| tū | inhortā́tor |
| is | inhortā́tor |
| iī | inhortántor |
Present
| ego | inhortor |
| tū | inhortā́ris |
| is | inhortā́tur |
| nōs | inhortā́mur |
| vōs | inhortā́minī |
| iī | inhortántur |
Imperfect
| ego | inhortā́bar |
| tū | inhortābā́ris |
| is | inhortābā́tur |
| nōs | inhortābā́mur |
| vōs | inhortābā́minī |
| iī | inhortābántur |
I Future
| ego | inhortā́bor |
| tū | inhortā́beris |
| is | inhortā́bitur |
| nōs | inhortā́bimur |
| vōs | inhortābíminī |
| iī | inhortābúntur |
Perfect
| ego | inhortā́tus sum |
| tū | inhortā́tus es |
| is | inhortā́tus est |
| nōs | inhortā́tī sumus |
| vōs | inhortā́tī estis |
| iī | inhortā́tī sunt |
Pluperfect
| ego | inhortā́tus eram |
| tū | inhortā́tus erās |
| is | inhortā́tus erat |
| nōs | inhortā́tī erāmus |
| vōs | inhortā́tī erātis |
| iī | inhortā́tī erant |
II Future
| ego | inhortā́tus erō |
| tū | inhortā́tus eris |
| is | inhortā́tus erit |
| nōs | inhortā́tī erimus |
| vōs | inhortā́tī eritis |
| iī | inhortā́tī erunt |
Present
| ego | inhorter |
| tū | inhortḗris |
| is | inhortḗtur |
| nōs | inhortḗmur |
| vōs | inhortḗminī |
| iī | inhortḗntur |
Imperfect
| ego | inhortā́rer |
| tū | inhortārḗris |
| is | inhortārḗtur |
| nōs | inhortārḗmur |
| vōs | inhortārḗminī |
| iī | inhortārḗntur |
Perfect
| ego | inhortā́tus sim |
| tū | inhortā́tus sīs |
| is | inhortā́tus sit |
| nōs | inhortā́tī sīmus |
| vōs | inhortā́tī sītis |
| iī | inhortā́tī sint |
Pluperfect
| ego | inhortā́tus essem |
| tū | inhortā́tus essēs |
| is | inhortā́tus esset |
| nōs | inhortā́tī essēmus |
| vōs | inhortā́tī essētis |
| iī | inhortā́tī essent |