appono – Latin verb conjugation

Latin verb forms of appono

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): appōnō

Active Nominal Forms

Infinitive: appṓnere
Present participle: appōnēns; appōnéntis
Future participle: appositúrus
Gerund: appōnéndum
Gerundive: appōnéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: appṓnere
Perfect participle: appositum



Active

Indicative

Present

egoappōnō
tūappōnis
isappōnit
nōsappṓnimus
vōsappṓnitis
iīappōnunt

Imperfect

egoappōnḗbam
tūappōnḗbās
isappōnḗbat
nōsappōnēbā́mus
vōsappōnēbā́tis
iīappōnḗbant

I Future

egoappōnam
tūappōnēs
isappōnet
nōsappōnḗmus
vōsappōnḗtis
iīappōnent

Perfect

egoapposuī
tūapposuístī
isapposúit
nōsapposúimus
vōsapposuístis
iīapposuḗrunt

Pluperfect

egoapposúeram
tūapposúerās
isapposúerat
nōsapposuerā́mus
vōsapposuerā́tis
iīapposúerant

II Future

egoapposúerō
tūapposúeris
isapposúerit
nōsapposuérimus
vōsapposuéritis
iīapposúerint

Subjunctive

Present

egoappōnam
tūappōnās
isappōnat
nōsappōnā́mus
vōsappōnā́tis
iīappōnant

Imperfect

egoappōnerem
tūappōnerēs
isappōneret
nōsappōnerḗmus
vōsappōnerḗtis
iīappōnerent








Perfect

egoapposúerim
tūapposúeris
isapposúerit
nōsapposuérimus
vōsapposuéritis
iīapposúerint

Pluperfect

egoapposuíssem
tūapposuíssēs
isapposuísset
nōsapposuissḗmus
vōsapposuissḗtis
iīapposuíssent

I Imperative

tūappōne
vōsappṓnite

II Imperative

tūappṓnitō
isappṓnitō
vōsappōnitṓte
iīappōnúntō

Passive

Indicative

Present

egoappōnor
tūappṓneris
isappṓnitur
nōsappṓnimur
vōsappōníminī
iīappōnúntur

Imperfect

egoappōnḗbar
tūappōnēbā́ris
isappōnēbā́tur
nōsappōnēbā́mur
vōsappōnēbā́minī
iīappōnēbántur

I Future

egoappōnar
tūappōnḗris
isappōnḗtur
nōsappōnḗmur
vōsappōnḗminī
iīappōnéntur

Perfect

egoappositus sum
tūappositus es
isappositus est
nōsappositī sumus
vōsappositī estis
iīappositī sunt

Pluperfect

egoappositus eram
tūappositus erās
isappositus erat
nōsappositī erāmus
vōsappositī erātis
iīappositī erant

II Future

egoappositus erō
tūappositus eris
isappositus erit
nōsappositī erimus
vōsappositī eritis
iīappositī erunt

Subjunctive

Present

egoappōnar
tūappōnā́ris
isappōnā́tur
nōsappōnā́mur
vōsappōnā́minī
iīappōnā́ntur

Imperfect

egoappōnerer
tūappōnerḗris
isappōnerḗtur
nōsappōnerḗmur
vōsappōnerḗminī
iīappōnerḗntur








Perfect

egoappositus sim
tūappositus sīs
isappositus sit
nōsappositī sīmus
vōsappositī sītis
iīappositī sint

Pluperfect

egoappositus essem
tūappositus essēs
isappositus esset
nōsappositī essēmus
vōsappositī essētis
iīappositī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₂éd
3. Proto-Italic *ad
4. Proto-Italic *ad-
5. Latin ad-
6. Proto-Indo-European *h₂ep
7. Proto-Indo-European *-o
8. Proto-Indo-European *h₂epó
9. Proto-Indo-European *h₂pó
10. Proto-Italic *po
11. Proto-Indo-European *teḱ-
12. Proto-Indo-European *-éyti
13. Proto-Indo-European *tḱéytibf.
14. Proto-Indo-European *tḱey-
15. Proto-Indo-European *-né-
16. Proto-Indo-European *-ti
17. Proto-Indo-European *tḱinéti
18. Proto-Italic *sinō
19. Proto-Italic *pozinō
20. Latin pōnō
21. Latin appōnō
22. From ad- + pōnō (“put”).

Verbs referencing "appono"

Italian apporre.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Nōn gladium corporibus hostium, sed arborum truncīs secūrim appōnit. (He doesn't put his sword to the bodies of foes, but his axe to the trunks of trees.)

Vulgate Verses