Nominal Forms
Infinitive: svelta
First participle: hafa soltið; svelt
Second participle: soltið; svelt
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | svelt; svelti |
| þú | sveltur; sveltir |
| hann | sveltur; sveltir |
| við | sveltum |
| þið | sveltið |
| þeir | svelta |
Perfect
| ég | hef soltið; svelt |
| þú | hefur soltið; svelt |
| hann | hefur soltið; svelt |
| við | höfum soltið; svelt |
| þið | hafið soltið; svelt |
| þeir | hafa soltið; svelt |
Past
| ég | svalt; svelti |
| þú | svalst; sveltir |
| hann | svalt; svelti |
| við | sultum; sveltum |
| þið | sultuð; sveltuð |
| þeir | sultu; sveltu |
Pluperfect
| ég | hafði soltið; svelt |
| þú | hafðir soltið; svelt |
| hann | hafði soltið; svelt |
| við | höfðum soltið; svelt |
| þið | höfðuð soltið; svelt |
| þeir | höfðu soltið; svelt |
Future
| ég | mun svelta |
| þú | munt svelta |
| hann | mun svelta |
| við | munum svelta |
| þið | munuð svelta |
| þeir | munu svelta |
Future Perfect
| ég | mun hafa soltið; svelt |
| þú | munt hafa soltið; svelt |
| hann | mun hafa soltið; svelt |
| við | munum hafa soltið; svelt |
| þið | munuð hafa soltið; svelt |
| þeir | munu hafa soltið; svelt |
Subjunctive
Present
| ég | svelti |
| þú | sveltir |
| hann | svelti |
| við | sveltum |
| þið | sveltið |
| þeir | svelti |
Perfect
| ég | hafi soltið; svelt |
| þú | hafir soltið; svelt |
| hann | hafi soltið; svelt |
| við | höfum soltið; svelt |
| þið | hafið soltið; svelt |
| þeir | hafi soltið; svelt |
Past
| ég | sylti; svelti |
| þú | syltir; sveltir |
| hann | sylti; svelti |
| við | syltum; sveltum |
| þið | syltuð; sveltuð |
| þeir | syltu; sveltu |
Pluperfect
| ég | hefði soltið; svelt |
| þú | hefðir soltið; svelt |
| hann | hefði soltið; svelt |
| við | hefðum soltið; svelt |
| þið | hefðuð soltið; svelt |
| þeir | hefðu soltið; svelt |
Conditional
Present
| ég | mundi svelta |
| þú | mundir svelta |
| hann | mundi svelta |
| við | mundum svelta |
| þið | munduð svelta |
| þeir | mundu svelta |
Past conditional
| ég | mundi hafa soltið; svelt |
| þú | mundir hafa soltið; svelt |
| hann | mundi hafa soltið; svelt |
| við | mundum hafa soltið; svelt |
| þið | munduð hafa soltið; svelt |
| þeir | mundu hafa soltið; svelt |
Imperative
| þú | svelt |
| við | sveltum |
| þið | sveltið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse svelta (strong verb), from Proto-Germanic *sweltaną. See: Proto-Germanic '
*sweltaną'.
Verbs similar to 'svelta'
svelja,
svella,
velta,
dvelja,
elta,
gelta,
hvella,
kvelja,
melta,
sekta,
Translations