Nominal Forms
Infinitive: skella
First participle: hafa skollið; skellt
Second participle: skollið; skellt
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | skell; skelli |
| þú | skellur; skellir |
| hann | skellur; skellir |
| við | skellum |
| þið | skellið |
| þeir | skella |
Perfect
| ég | hef skollið; skellt |
| þú | hefur skollið; skellt |
| hann | hefur skollið; skellt |
| við | höfum skollið; skellt |
| þið | hafið skollið; skellt |
| þeir | hafa skollið; skellt |
Past
| ég | skall; skellti |
| þú | skallst; skelltir |
| hann | skall; skellti |
| við | skullum; skelltum |
| þið | skulluð; skelltuð |
| þeir | skullu; skelltu |
Pluperfect
| ég | hafði skollið; skellt |
| þú | hafðir skollið; skellt |
| hann | hafði skollið; skellt |
| við | höfðum skollið; skellt |
| þið | höfðuð skollið; skellt |
| þeir | höfðu skollið; skellt |
Future
| ég | mun skella |
| þú | munt skella |
| hann | mun skella |
| við | munum skella |
| þið | munuð skella |
| þeir | munu skella |
Future Perfect
| ég | mun hafa skollið; skellt |
| þú | munt hafa skollið; skellt |
| hann | mun hafa skollið; skellt |
| við | munum hafa skollið; skellt |
| þið | munuð hafa skollið; skellt |
| þeir | munu hafa skollið; skellt |
Subjunctive
Present
| ég | skelli |
| þú | skellir |
| hann | skelli |
| við | skellum |
| þið | skellið |
| þeir | skelli |
Perfect
| ég | hafi skollið; skellt |
| þú | hafir skollið; skellt |
| hann | hafi skollið; skellt |
| við | höfum skollið; skellt |
| þið | hafið skollið; skellt |
| þeir | hafi skollið; skellt |
Past
| ég | skylli; skellti |
| þú | skyllir; skelltir |
| hann | skylli; skellti |
| við | skyllum; skelltum |
| þið | skylluð; skelltuð |
| þeir | skyllu; skelltu |
Pluperfect
| ég | hefði skollið; skellt |
| þú | hefðir skollið; skellt |
| hann | hefði skollið; skellt |
| við | hefðum skollið; skellt |
| þið | hefðuð skollið; skellt |
| þeir | hefðu skollið; skellt |
Conditional
Present
| ég | mundi skella |
| þú | mundir skella |
| hann | mundi skella |
| við | mundum skella |
| þið | munduð skella |
| þeir | mundu skella |
Past conditional
| ég | mundi hafa skollið; skellt |
| þú | mundir hafa skollið; skellt |
| hann | mundi hafa skollið; skellt |
| við | mundum hafa skollið; skellt |
| þið | munduð hafa skollið; skellt |
| þeir | mundu hafa skollið; skellt |
Imperative
| þú | skell |
| við | skellum |
| þið | skellið |
Etymology
From Old Norse skjalla (“clash, clatter”).
Verbs referencing "skella"
English
shrill.
Verbs similar to 'skella'
skalla,
skelfa,
skolla,
smella,
svella,
bella,
fella,
gella,
hella,
hvella,
Translations