Nominal Forms
Infinitive: míga
First participle: hafa migið
Second participle: migið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | míg |
| þú | mígur |
| hann | mígur |
| við | mígum |
| þið | mígið |
| þeir | míga |
Perfect
| ég | hef migið |
| þú | hefur migið |
| hann | hefur migið |
| við | höfum migið |
| þið | hafið migið |
| þeir | hafa migið |
Past
| ég | meig; mé |
| þú | meigst; mést |
| hann | meig; mé |
| við | migum |
| þið | miguð |
| þeir | migu |
Pluperfect
| ég | hafði migið |
| þú | hafðir migið |
| hann | hafði migið |
| við | höfðum migið |
| þið | höfðuð migið |
| þeir | höfðu migið |
Future
| ég | mun míga |
| þú | munt míga |
| hann | mun míga |
| við | munum míga |
| þið | munuð míga |
| þeir | munu míga |
Future Perfect
| ég | mun hafa migið |
| þú | munt hafa migið |
| hann | mun hafa migið |
| við | munum hafa migið |
| þið | munuð hafa migið |
| þeir | munu hafa migið |
Subjunctive
Present
| ég | mígi |
| þú | mígir |
| hann | mígi |
| við | mígum |
| þið | mígið |
| þeir | mígi |
Perfect
| ég | hafi migið |
| þú | hafir migið |
| hann | hafi migið |
| við | höfum migið |
| þið | hafið migið |
| þeir | hafi migið |
Past
| ég | migi |
| þú | migir |
| hann | migi |
| við | migjum |
| þið | migjuð |
| þeir | migju |
Pluperfect
| ég | hefði migið |
| þú | hefðir migið |
| hann | hefði migið |
| við | hefðum migið |
| þið | hefðuð migið |
| þeir | hefðu migið |
Conditional
Present
| ég | mundi míga |
| þú | mundir míga |
| hann | mundi míga |
| við | mundum míga |
| þið | munduð míga |
| þeir | mundu míga |
Past conditional
| ég | mundi hafa migið |
| þú | mundir hafa migið |
| hann | mundi hafa migið |
| við | mundum hafa migið |
| þið | munduð hafa migið |
| þeir | mundu hafa migið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse míga, from Proto-Germanic *mīganą, from Proto-Indo-European *meiǵʰ- (“to urinate”). Cognate with Old English mīgan; Latin mingo. See: Proto-Germanic '
*mīganą'.
Verbs similar to 'míga'
mega,
síga,
aga,
anga,
bíða,
bíta,
daga,
duga,
eiga,
gína,
Translations