Nominal Forms
Infinitive: hrinda
First participle: hafa hrundið; hrint
Second participle: hrundið; hrint
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | hrind; hrindi |
| þú | hrindur; hrindir |
| hann | hrindur; hrindir |
| við | hrindum |
| þið | hrindið |
| þeir | hrinda |
Perfect
| ég | hef hrundið; hrint |
| þú | hefur hrundið; hrint |
| hann | hefur hrundið; hrint |
| við | höfum hrundið; hrint |
| þið | hafið hrundið; hrint |
| þeir | hafa hrundið; hrint |
Past
| ég | hratt; hrinti |
| þú | hrast; hrintir |
| hann | hratt; hrinti |
| við | hrundum; hrintum |
| þið | hrunduð; hrintuð |
| þeir | hrundu; hrintu |
Pluperfect
| ég | hafði hrundið; hrint |
| þú | hafðir hrundið; hrint |
| hann | hafði hrundið; hrint |
| við | höfðum hrundið; hrint |
| þið | höfðuð hrundið; hrint |
| þeir | höfðu hrundið; hrint |
Future
| ég | mun hrinda |
| þú | munt hrinda |
| hann | mun hrinda |
| við | munum hrinda |
| þið | munuð hrinda |
| þeir | munu hrinda |
Future Perfect
| ég | mun hafa hrundið; hrint |
| þú | munt hafa hrundið; hrint |
| hann | mun hafa hrundið; hrint |
| við | munum hafa hrundið; hrint |
| þið | munuð hafa hrundið; hrint |
| þeir | munu hafa hrundið; hrint |
Subjunctive
Present
| ég | hrindi |
| þú | hrindir |
| hann | hrindi |
| við | hrindum |
| þið | hrindið |
| þeir | hrindi |
Perfect
| ég | hafi hrundið; hrint |
| þú | hafir hrundið; hrint |
| hann | hafi hrundið; hrint |
| við | höfum hrundið; hrint |
| þið | hafið hrundið; hrint |
| þeir | hafi hrundið; hrint |
Past
| ég | hryndi; hrinti |
| þú | hryndir; hrintir |
| hann | hryndi; hrinti |
| við | hryndum; hrintum |
| þið | hrynduð; hrintuð |
| þeir | hryndu; hrintu |
Pluperfect
| ég | hefði hrundið; hrint |
| þú | hefðir hrundið; hrint |
| hann | hefði hrundið; hrint |
| við | hefðum hrundið; hrint |
| þið | hefðuð hrundið; hrint |
| þeir | hefðu hrundið; hrint |
Conditional
Present
| ég | mundi hrinda |
| þú | mundir hrinda |
| hann | mundi hrinda |
| við | mundum hrinda |
| þið | munduð hrinda |
| þeir | mundu hrinda |
Past conditional
| ég | mundi hafa hrundið; hrint |
| þú | mundir hafa hrundið; hrint |
| hann | mundi hafa hrundið; hrint |
| við | mundum hafa hrundið; hrint |
| þið | munduð hafa hrundið; hrint |
| þeir | mundu hafa hrundið; hrint |
Imperative
| þú | hrind |
| við | hrindum |
| þið | hrindið |
Sample Sentences
-
Hún hrinti mér! (She pushed me!)
-
Áhöld eru um hvort Gunnar hafi dottið niður stigann eða honum verið hrint. (It is debated whether Gunnar fell down the stairs or was pushed.)
-
Í maí var verkinu loks hrundið í framkvæmd. (The project was finally started in May.)
-
Að hrinda af stað byltingu. (To start a revolution.)
-
Að hrinda af stað fyrirtæki. (To start a company.)
Etymology
From Old Norse hrinda, from Proto-Germanic *hrindaną. See: Proto-Germanic '
*hrindaną'.
Verbs conjugated like 'hrinda'
hrinda,
Verbs similar to 'hrinda'
binda,
blinda,
henda,
hindra,
hreinsa,
hrifsa,
hrína,
hringja,
hringla,
hrista,
Translations
push, to apply a force to something so that it moves away