Nominal Forms
Infinitive: gjalla; gella
First participle: hafa gollið
Second participle: gollið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | gell |
| þú | gellur |
| hann | gellur |
| við | gjöllum |
| þið | gjallið |
| þeir | gjalla |
Perfect
| ég | hef gollið |
| þú | hefur gollið |
| hann | hefur gollið |
| við | höfum gollið |
| þið | hafið gollið |
| þeir | hafa gollið |
Past
| ég | gall |
| þú | gallst |
| hann | gall |
| við | gullum |
| þið | gulluð |
| þeir | gullu |
Pluperfect
| ég | hafði gollið |
| þú | hafðir gollið |
| hann | hafði gollið |
| við | höfðum gollið |
| þið | höfðuð gollið |
| þeir | höfðu gollið |
Future
| ég | mun gjalla; gella |
| þú | munt gjalla; gella |
| hann | mun gjalla; gella |
| við | munum gjalla; gella |
| þið | munuð gjalla; gella |
| þeir | munu gjalla; gella |
Future Perfect
| ég | mun hafa gollið |
| þú | munt hafa gollið |
| hann | mun hafa gollið |
| við | munum hafa gollið |
| þið | munuð hafa gollið |
| þeir | munu hafa gollið |
Subjunctive
Present
| ég | gjalli |
| þú | gjallir |
| hann | gjalli |
| við | gjöllum |
| þið | gjallið |
| þeir | gjalli |
Perfect
| ég | hafi gollið |
| þú | hafir gollið |
| hann | hafi gollið |
| við | höfum gollið |
| þið | hafið gollið |
| þeir | hafi gollið |
Past
| ég | gylli |
| þú | gyllir |
| hann | gylli |
| við | gyllum |
| þið | gylluð |
| þeir | gyllu |
Pluperfect
| ég | hefði gollið |
| þú | hefðir gollið |
| hann | hefði gollið |
| við | hefðum gollið |
| þið | hefðuð gollið |
| þeir | hefðu gollið |
Conditional
Present
| ég | mundi gjalla; gella |
| þú | mundir gjalla; gella |
| hann | mundi gjalla; gella |
| við | mundum gjalla; gella |
| þið | munduð gjalla; gella |
| þeir | mundu gjalla; gella |
Past conditional
| ég | mundi hafa gollið |
| þú | mundir hafa gollið |
| hann | mundi hafa gollið |
| við | mundum hafa gollið |
| þið | munduð hafa gollið |
| þeir | mundu hafa gollið |
Imperative
| þú | gjall |
| við | gjöllum |
| þið | gjallið |
Sample Sentences
-
það gellur í henni. (She calls out sharply / her voice rings out.)
-
það gall í herberginu þegar ég skellti hurðinni. (The room resounded when I slammed the door.)
Etymology
From Old Norse gjalla, from Proto-Germanic *gellaną. Cognate with Swedish gälla, Danish gjalde, English yell, German gellen, Dutch gillen. See: Proto-Germanic '
*gellaną', Swedish '
gälla', Danish '
gjalde', English '
yell', German, old spelling '
gellen', Dutch '
gillen'.
Verbs similar to 'gjalla'
galla,
gjalda,
falla,
gala,
gella,
grilla,
gylla,
halla,
kalla,
skalla,
Translations