erfa – Icelandic verb conjugation

Icelandic verb forms of erfa

Nominal Forms

Infinitive: erfa
First participle: hafa erft
Second participle: erft

Cognates

See the 2 cognates of erfa

Indicative

Present

égerfi
þúerfir
hannerfir
viðerfum
þiðerfið
þeirerfa

Perfect

éghef erft
þúhefur erft
hannhefur erft
viðhöfum erft
þiðhafið erft
þeirhafa erft

Past

égerfði
þúerfðir
hannerfði
viðerfðum
þiðerfðuð
þeirerfðu

Pluperfect

éghafði erft
þúhafðir erft
hannhafði erft
viðhöfðum erft
þiðhöfðuð erft
þeirhöfðu erft

Future

égmun erfa
þúmunt erfa
hannmun erfa
viðmunum erfa
þiðmunuð erfa
þeirmunu erfa

Future Perfect

égmun hafa erft
þúmunt hafa erft
hannmun hafa erft
viðmunum hafa erft
þiðmunuð hafa erft
þeirmunu hafa erft

Subjunctive

Present

égerfi
þúerfir
hannerfi
viðerfum
þiðerfið
þeirerfi

Perfect

éghafi erft
þúhafir erft
hannhafi erft
viðhöfum erft
þiðhafið erft
þeirhafi erft

Past

égerfði
þúerfðir
hannerfði
viðerfðum
þiðerfðuð
þeirerfðu

Pluperfect

éghefði erft
þúhefðir erft
hannhefði erft
viðhefðum erft
þiðhefðuð erft
þeirhefðu erft

Conditional

Present

égmundi erfa
þúmundir erfa
hannmundi erfa
viðmundum erfa
þiðmunduð erfa
þeirmundu erfa

Past conditional

égmundi hafa erft
þúmundir hafa erft
hannmundi hafa erft
viðmundum hafa erft
þiðmunduð hafa erft
þeirmundu hafa erft

Imperative

þúerf
viðerfum
þiðerfið

Sample Sentences

  • Því hugsarðu svona mikið um peninga ? Pabbi dó þegar ég var 13 ára og ég erfði hann. (Good Will Hunting)

Etymology

From Old Norse erfa, from Proto-Germanic *arbijaną, denominative from *arbiją, from Proto-Indo-European *h₃erbʰ- (“change allegiance or status or ownership”). Cognate with Swedish ärva. See: Old Norse 'erfa', Proto-Germanic '*arbijaną', Swedish 'ärva'.

Verbs conjugated like 'erfa'

deyfa, dirfa, dreifa, dýfa, erfa, fullgera, færa, gera, gerast, heyra, hlífa, hreyfa, hræra, keyra, kunngera, kyrra, kæfa, kæra, lagfæra, leifa, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'erfa'

efa, erja, erta, æfa, æra, árna, bera, berja, bifa, brúa,

Translations