Noun: munkur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | munkur |
| Sg. Def. | munkurinn |
| Pl. Indef. | munkar |
| Pl. Def. | munkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | munks |
| Sg. Def. | munksins |
| Pl. Indef. | munka |
| Pl. Def. | munkanna |
Dative
| Sg. Indef. | munki |
| Sg. Def. | munknum; munkinum |
| Pl. Indef. | munkum |
| Pl. Def. | munkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | munk |
| Sg. Def. | munkinn |
| Pl. Indef. | munka |
| Pl. Def. | munkana |
Sample Sentences
Nouns inflected like munkur
pílagrímur,
sýknudómur,
áfellisdómur,
kynsjúkdómur,
hökutoppur,
ísbrjótur,
brjótur,
draumur,
leyndardómur,
skunkur,
siglutoppur,
dagdraumur,
skógartoppur,
steinbrjótur,
dauðadómur,
mosasteinbrjótur,
samræðissjúkdómur,
dómur,
eiður,
kúfur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse munkr, from Old English munuc. See: Old Norse Nouns '
munkr', Old English Nouns '
munuc'.
Translations