Noun: eiður
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | eiður |
| Sg. Def. | eiðurinn |
| Pl. Indef. | eiðar |
| Pl. Def. | eiðarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | eiðs |
| Sg. Def. | eiðsins |
| Pl. Indef. | eiða |
| Pl. Def. | eiðanna |
Dative
| Sg. Indef. | eiði |
| Sg. Def. | eiðnum; eiðinum |
| Pl. Indef. | eiðum |
| Pl. Def. | eiðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | eið |
| Sg. Def. | eiðinn |
| Pl. Indef. | eiða |
| Pl. Def. | eiðana |
Sample Sentences
Nouns inflected like eiður
pílagrímur,
sýknudómur,
áfellisdómur,
kynsjúkdómur,
hökutoppur,
ísbrjótur,
brjótur,
draumur,
leyndardómur,
skunkur,
siglutoppur,
dagdraumur,
skógartoppur,
steinbrjótur,
dauðadómur,
mosasteinbrjótur,
samræðissjúkdómur,
dómur,
eiður,
kúfur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse eiðr, from Proto-Germanic *aiþaz, from Proto-Indo-European *oyt-. See: Old Norse Nouns '
eiðr'.
Translations