Participle
aangefang
Intransitive verb.
Present
| ich | fange aan |
| du | fangst aan |
| er;sie;das;ma | fangd aan |
| meer | fange aan |
| deer | fangd aan |
| sie | fange aan |
Past
| ich | hon aangefang |
| du | host aangefang |
| er;sie;das;ma | hod aangefang |
| meer | hon aangefang |
| deer | hod aangefang |
| sie | hon aangefang |
Conditional
Imperative
| 2nd sing. | fang aan |
| 2nd plur. | fangd aan |
Related Verbs
Other Verbs with Separable Prefix 'aan'
aanbacke,
aanbappe,
aanbasse,
aanbaue,
aanbede,
aanbeise,
aanbiede,
aanbinne,
aanblose,
aanbreche,
aanbrenne,
aandreffe,
aandun,
aanfalle,
aanfaule,
aanflicke,
aanfresse,
aangreife,
aangucke,
aanhafte
Etymology
← aan + fange
