aandun – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of aandun

Infinitive

aandun
/ˈɔːnˌtuːn/

Participle

aangeandun
Verb with object in accusative.

Present

ichdun aan
dudust aan
er;sie;das;madun aan
meerdun aan
deerdud aan
siedun aan

Past

ichhon aangeandun
duhost aangeandun
er;sie;das;mahod aangeandun
meerhon aangeandun
deerhod aangeandun
siehon aangeandun

Conditional

ichdäd aan
dudäst aan
er;sie;das;madäd aan
meerdäde aan
deerdäd aan
siedäde aan

Imperative

2nd sing.du aan
2nd plur.dud aan

Etymology

← aan + dun