Nominal Forms
Infinitif:
réatteler
Participe présent:
réattelant
Participe passé
réattelé
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | réattelle |
| tu | réattelles |
| il;elle;on | réattelle |
| nous | réattelons |
| vous | réattelez |
| ils;elles | réattellent |
Passé composé
| j' | ai réattelé |
| tu | as réattelé |
| il;elle;on | a réattelé |
| nous | avons réattelé |
| vous | avez réattelé |
| ils;elles | ont réattelé |
Imparfait
| je | réattelais |
| tu | réattelais |
| il;elle;on | réattelait |
| nous | réattelions |
| vous | réatteliez |
| ils;elles | réattelaient |
Plus-que-parfait
| j' | avais réattelé |
| tu | avais réattelé |
| il;elle;on | avait réattelé |
| nous | avions réattelé |
| vous | aviez réattelé |
| ils;elles | avaient réattelé |
Futur simple
| je | réattellerai |
| tu | réattelleras |
| il;elle;on | réattellera |
| nous | réattellerons |
| vous | réattellerez |
| ils;elles | réattelleront |
Futur antérieur
| j' | aurai réattelé |
| tu | auras réattelé |
| il;elle;on | aura réattelé |
| nous | aurons réattelé |
| vous | aurez réattelé |
| ils;elles | auront réattelé |
Passé simple
| je | réattelai |
| tu | réattelas |
| il;elle;on | réattela |
| nous | réattelâmes |
| vous | réattelâtes |
| ils;elles | réattelèrent |
Passé antérieur
| j' | eus réattelé |
| tu | eus réattelé |
| il;elle;on | eut réattelé |
| nous | eûmes réattelé |
| vous | eûtes réattelé |
| ils;elles | eurent réattelé |
Subjonctif
Présent
| je | réattelle |
| tu | réattelles |
| il;elle;on | réattelle |
| nous | réattelions |
| vous | réatteliez |
| ils;elles | réattellent |
Passé composé
| j' | aie réattelé |
| tu | aies réattelé |
| il;elle;on | ait réattelé |
| nous | ayons réattelé |
| vous | ayez réattelé |
| ils;elles | aient réattelé |
Imparfait
| je | réattelasse |
| tu | réattelasses |
| il;elle;on | réattelât |
| nous | réattelassions |
| vous | réattelassiez |
| ils;elles | réattelassent |
Plus-que-parfait
| j' | eusse réattelé |
| tu | eusses réattelé |
| il;elle;on | eût réattelé |
| nous | eussions réattelé |
| vous | eussiez réattelé |
| ils;elles | eussent réattelé |
Conditionnel
Présent
| je | réattellerais |
| tu | réattellerais |
| il;elle;on | réattellerait |
| nous | réattellerions |
| vous | réattelleriez |
| ils;elles | réattelleraient |
Passé
| j' | aurais réattelé |
| tu | aurais réattelé |
| il;elle;on | aurait réattelé |
| nous | aurions réattelé |
| vous | auriez réattelé |
| ils;elles | auraient réattelé |
Imperatif
| tu | réattelle |
| nous | réattelons |
| vous | réattelez |
Verbs conjugated like 'réatteler'
amonceler,
anneler,
appeler,
bateler,
bosseler,
botteler,
bourreler,
bretteler,
cadeler,
canneler,
capeler,
carreler,
chanceler,
chapeler,
cordeler,
craqueler,
créneler,
crételer,
cuveler,
denteler, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'réatteler'
atteler,
gratteler,
bateler,
botteler,
bretteler,
crételer,
débateler,
débotteler,
démanteler,
dételer,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
réatteler. v. a. atteler de nouveau.
À peine venait--on de dételer les chevaux qu'il jallut les réatteler. Réattelé, ée.
Réattelé, ée. participe.
Sample Sentences