Nominal Forms
Infinitif:
érailler
Participe présent:
éraillant /e.ʁa.jɑ̃; e.ʁɑ.jɑ̃/
Participe passé
éraillé /e.ʁa.je; e.ʁɑ.je/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | éraille /e.ʁaj; e.ʁɑj/ |
| tu | érailles /e.ʁaj; e.ʁɑj/ |
| il;elle;on | éraille /e.ʁaj; e.ʁɑj/ |
| nous | éraillons /e.ʁa.jɔ̃; e.ʁɑ.jɔ̃/ |
| vous | éraillez /e.ʁa.je; e.ʁɑ.je/ |
| ils;elles | éraillent /e.ʁaj; e.ʁɑj/ |
Passé composé
| j' | ai éraillé |
| tu | as éraillé |
| il;elle;on | a éraillé |
| nous | avons éraillé |
| vous | avez éraillé |
| ils;elles | ont éraillé |
Imparfait
| j' | éraillais /e.ʁa.jɛ; e.ʁɑ.jɛ/ |
| tu | éraillais /e.ʁa.jɛ; e.ʁɑ.jɛ/ |
| il;elle;on | éraillait /e.ʁa.jɛ; e.ʁɑ.jɛ/ |
| nous | éraillions /e.ʁaj.jɔ̃; e.ʁɑj.jɔ̃/ |
| vous | érailliez /e.ʁaj.je; e.ʁɑj.je/ |
| ils;elles | éraillaient /e.ʁa.jɛ; e.ʁɑ.jɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais éraillé |
| tu | avais éraillé |
| il;elle;on | avait éraillé |
| nous | avions éraillé |
| vous | aviez éraillé |
| ils;elles | avaient éraillé |
Futur simple
| j' | éraillerai /e.ʁaj.ʁe; e.ʁɑj.ʁe/ |
| tu | érailleras /e.ʁaj.ʁa; e.ʁɑj.ʁa/ |
| il;elle;on | éraillera /e.ʁaj.ʁa; e.ʁɑj.ʁa/ |
| nous | éraillerons /e.ʁaj.ʁɔ̃; e.ʁɑj.ʁɔ̃/ |
| vous | éraillerez /e.ʁaj.ʁe; e.ʁɑj.ʁe/ |
| ils;elles | érailleront /e.ʁaj.ʁɔ̃; e.ʁɑj.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai éraillé |
| tu | auras éraillé |
| il;elle;on | aura éraillé |
| nous | aurons éraillé |
| vous | aurez éraillé |
| ils;elles | auront éraillé |
Passé simple
| j' | éraillai /e.ʁa.je; e.ʁɑ.je/ |
| tu | éraillas /e.ʁa.ja; e.ʁɑ.ja/ |
| il;elle;on | érailla /e.ʁa.ja; e.ʁɑ.ja/ |
| nous | éraillâmes /e.ʁa.jam; e.ʁɑ.jam/ |
| vous | éraillâtes /e.ʁa.jat; e.ʁɑ.jat/ |
| ils;elles | éraillèrent /e.ʁa.jɛʁ; e.ʁɑ.jɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus éraillé |
| tu | eus éraillé |
| il;elle;on | eut éraillé |
| nous | eûmes éraillé |
| vous | eûtes éraillé |
| ils;elles | eurent éraillé |
Subjonctif
Présent
| j' | éraille /e.ʁaj; e.ʁɑj/ |
| tu | érailles /e.ʁaj; e.ʁɑj/ |
| il;elle;on | éraille /e.ʁaj; e.ʁɑj/ |
| nous | éraillions /e.ʁaj.jɔ̃; e.ʁɑj.jɔ̃/ |
| vous | érailliez /e.ʁaj.je; e.ʁɑj.je/ |
| ils;elles | éraillent /e.ʁaj; e.ʁɑj/ |
Passé composé
| j' | aie éraillé |
| tu | aies éraillé |
| il;elle;on | ait éraillé |
| nous | ayons éraillé |
| vous | ayez éraillé |
| ils;elles | aient éraillé |
Imparfait
| j' | éraillasse /e.ʁa.jas; e.ʁɑ.jas/ |
| tu | éraillasses /e.ʁa.jas; e.ʁɑ.jas/ |
| il;elle;on | éraillât /e.ʁa.ja; e.ʁɑ.ja/ |
| nous | éraillassions /e.ʁa.ja.sjɔ̃; e.ʁɑ.ja.sjɔ̃/ |
| vous | éraillassiez /e.ʁa.ja.sje; e.ʁɑ.ja.sje/ |
| ils;elles | éraillassent /e.ʁa.jas; e.ʁɑ.jas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse éraillé |
| tu | eusses éraillé |
| il;elle;on | eût éraillé |
| nous | eussions éraillé |
| vous | eussiez éraillé |
| ils;elles | eussent éraillé |
Conditionnel
Présent
| j' | éraillerais /e.ʁaj.ʁɛ; e.ʁɑj.ʁɛ/ |
| tu | éraillerais /e.ʁaj.ʁɛ; e.ʁɑj.ʁɛ/ |
| il;elle;on | éraillerait /e.ʁaj.ʁɛ; e.ʁɑj.ʁɛ/ |
| nous | éraillerions /e.ʁa.jə.ʁjɔ̃; e.ʁɑ.jə.ʁjɔ̃/ |
| vous | érailleriez /e.ʁa.jə.ʁje; e.ʁɑ.jə.ʁje/ |
| ils;elles | érailleraient /e.ʁaj.ʁɛ; e.ʁɑj.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais éraillé |
| tu | aurais éraillé |
| il;elle;on | aurait éraillé |
| nous | aurions éraillé |
| vous | auriez éraillé |
| ils;elles | auraient éraillé |
Imperatif
| tu | éraille /e.ʁaj; e.ʁɑj/ |
| nous | éraillons /e.ʁa.jɔ̃; e.ʁɑ.jɔ̃/ |
| vous | éraillez /e.ʁa.je; e.ʁɑ.je/ |
Verbs conjugated like 'érailler'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'érailler'
brailler,
crailler,
dérailler,
écailler,
égailler,
émailler,
grailler,
railler,
ailler,
bailler,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- écorcher
- dépouiller, dépiauter, équarrir, égratigner, blesser, exploiter, rançonner
- érafler
- abîmer, balafrer, blesser, déchirer, écorcher, égratigner, entailler, griffer, hachurer, rayer, sillonner, strier
Etymology
Inherited from Old French esröeillier, from röeillier, from a Vulgar Latin derivative of Latin rotāre (“to roll”).
Additional Information
érailler. v. a. il se dit en parlant des toiles et des étoffes de soie dont le tissu est relàché, effilé, ou comme écorché par une légère déchirure.
Érailler du satin. On peut l'employer avec le pronom personnel.
Ces étoffes sont sujettes à s'érailler. Éraillé, ée.
Éraillé, ée. participe. Étoffe éraillée.
Avoir l'oeil éraillé, les yeux éraillés, Avoir naturellement des filets rouges dans l'oeil,
ou Avoir les paupières plus ou moins renversées en dehors.
Sample Sentences
-
[...] était loin d' annoncer la détresse de l' intérieur; son feutre était bien un peu râpé, sa plume était bien un peu déteinte, ses broderies étaient bien un peu ternies, ses dentelles étaient bien éraillées; mais dans la demi-teinte toutes ces bagatelles disparaissaient, et Porthos était toujours le beau Porthos.
(The Three Musketeers)
-
Mais attendez... rendez -moi ce saphir: celui dont je voulais parler doit avoir une de ses faces éraillée par suite d' un accident. »
(The Three Musketeers)