Nominal Forms
Infinitive:
vinna
Past Participle:
vinnaður
Present participle:
vinnandi
Indicative
Present
| eg | vinni |
| tú | vinnar |
| hann | vinnar |
| vit | vinna |
| tit | vinna |
| teir | vinna |
Past
| eg | vinnaði |
| tú | vinnaði |
| hann | vinnaði |
| vit | vinnaðu |
| tit | vinnaðu |
| teir | vinnaðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like vinna
batna,
byrja,
eggja,
elska,
fjóna,
fríggja,
herja,
kalla,
kasta,
kólna,
mjølva,
slitna,
svara,
vakna,
Etymology
From Old Norse vinna, from Proto-Germanic *winnaną, from Proto-Indo-European *wenh₁- (“to strive, wish, desire, love”). Related to Swedish vinna, Icelandic vinna, Norwegian Bokmål vinne, English win, Dutch winnen, and German gewinnen. See: Proto-Germanic '
*winnaną', Swedish '
vinna', Icelandic '
vinna', Norwegian '
vinne', English '
win', Dutch '
winnen', German, old spelling '
gewinnen'.
Verbs referencing "vinna"
Icelandic
vinna.
Translations
win, transitive: achieve victory in
Sample Sentences