Noun: ur
Gender: n
Nominative
| Sg. Indef. | ur |
| Sg. Def. | urið |
| Pl. Indef. | ur |
| Pl. Def. | urini |
Genitive
| Sg. Indef. | urs |
| Sg. Def. | ursins |
| Pl. Indef. | ura |
| Pl. Def. | uranna |
Dative
| Sg. Indef. | uri |
| Sg. Def. | urinum |
| Pl. Indef. | urum |
| Pl. Def. | urunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ur |
| Sg. Def. | urið |
| Pl. Indef. | ur |
| Pl. Def. | urini |
Sample Sentences
Nouns inflected like ur
sekund,
smyrsl,
sjónop,
skrædl,
skjúrt,
berghol,
baðirúm,
uppskot,
føroyakort,
farmaskip,
flogskip,
býarfólk,
tíðarskeið,
sandkorn,
skriðdjór,
niðursetufólk,
blómkál,
sagnorð,
listaverk,
universitet, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Borrowed from Danish ur, from German Uhr, from Old French houre, from Latin hōra, from Ancient Greek ὥρα (hṓra, “time, season, year”), from Proto-Indo-European *yeh₁- (“year, season”). See: Danish Nouns '
ur', German Nouns '
Uhr', Latin Nouns '
hōra', Ancient Greek Nouns '
ὥρα'.
Translations