Noun: synd
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | synd |
| Sg. Def. | syndin |
| Pl. Indef. | syndir |
| Pl. Def. | syndirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | syndar |
| Sg. Def. | syndarinnar |
| Pl. Indef. | synda |
| Pl. Def. | syndanna |
Dative
| Sg. Indef. | synd |
| Sg. Def. | syndini |
| Pl. Indef. | syndum |
| Pl. Def. | syndunum |
Accusative
| Sg. Indef. | synd |
| Sg. Def. | syndina |
| Pl. Indef. | syndir |
| Pl. Def. | syndirnar |
Sample Sentences
-
Dagin eftir sær hann Jesus koma til sín og sigur: »Sí, Guðs lamb, sum ber synd heimsins! […] (John 1:29)
-
gera synd við ein (to treat someone unjustly)
-
tað er synd fyri hann (that is a pity for him)
-
tað er synd í honum (he is to be pitied)
-
mær tykir synd í honum (I have pity on him; I feel sorry for him)
Nouns inflected like synd
aðalroynd,
sitrón,
smáokn,
skipan,
greypfrukt,
upphædd,
Nobelheiðursløn,
eygnaviðgerð,
floghavn,
hárfríðkan,
patogen,
billett,
ávirkan,
standmynd,
dýraætt,
høvuðsinngongd,
tjóðhátíð,
fartelefon,
høggmynd,
piparnøt, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse synd, from Proto-Germanic *sundijō; compare Old English synn (modern English sin). See: Old English Nouns '
synn', English Nouns '
sin'.
Translations