Noun: sekkur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | sekkur |
| Sg. Def. | sekkurin |
| Pl. Indef. | sekkir |
| Pl. Def. | sekkirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | sekkjar |
| Sg. Def. | sekkjarins |
| Pl. Indef. | sekkja |
| Pl. Def. | sekkjanna |
Dative
| Sg. Indef. | sekki |
| Sg. Def. | sekkinum |
| Pl. Indef. | sekkjum |
| Pl. Def. | sekkjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | sekk |
| Sg. Def. | sekkin |
| Pl. Indef. | sekkir |
| Pl. Def. | sekkirnar |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse sekkr, from Proto-Germanic *sakkuz (“sack”), from Latin saccus (“large bag”), from Ancient Greek σάκκος (sákkos, “bag of coarse cloth”), from Semitic. Cognate with Dutch zak, German Sack, Swedish säck, Hebrew שַׂק (śaq, “sack, sackcloth”), Akkadian 𒆭𒊓 (saqqu). See: Old Norse Nouns '
sekkr', Latin Nouns '
saccus', Ancient Greek Nouns '
σάκκος', Dutch Nouns '
zak', German Nouns '
Sack', Swedish Nouns '
säck'.
Translations