Noun: kyndil
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | kyndil |
| Sg. Def. | kyndilin |
| Pl. Indef. | kyndlar |
| Pl. Def. | kyndlarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | kyndils |
| Sg. Def. | kyndilsins |
| Pl. Indef. | kyndla |
| Pl. Def. | kyndlanna |
Dative
| Sg. Indef. | kyndli |
| Sg. Def. | kyndlinum |
| Pl. Indef. | kyndlum |
| Pl. Def. | kyndlunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kyndil |
| Sg. Def. | kyndilin |
| Pl. Indef. | kyndlar |
| Pl. Def. | kyndlarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like kyndil
snigil,
smyril,
sjúkubirtil,
parabil,
almannalykil,
verndareingil,
erkieingil,
ferðaseðil,
depil,
eitil,
lykil,
miðil,
bitil,
saðil,
seðil,
brennidepil,
eingil,
imbrimil,
matseðil,
myndil, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse kyndill (“torch”), from Latin candela, whence Old English candel. See: Old Norse Nouns '
kyndill', Latin Nouns '
candela', Old English Nouns '
candel'.
Translations