Noun: kelda
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | kelda |
| Sg. Def. | keldan |
| Pl. Indef. | keldur |
| Pl. Def. | keldurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | keldu |
| Sg. Def. | keldunnar |
| Pl. Indef. | kelda |
| Pl. Def. | keldanna |
Dative
| Sg. Indef. | keldu |
| Sg. Def. | kelduni |
| Pl. Indef. | keldum |
| Pl. Def. | keldunum |
Accusative
| Sg. Indef. | keldu |
| Sg. Def. | kelduna |
| Pl. Indef. | keldur |
| Pl. Def. | keldurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like kelda
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse kelda (“a well, a spring”), from Proto-Germanic *kaldijǭ, cognate with Norwegian kjelde, Swedish källa, Danish kilde. Derived from *kaldaz (“cold”). See: Old Norse Nouns '
kelda', Swedish Nouns '
källa', Danish Nouns '
kilde'.
Translations