Noun: keisari
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | keisari |
| Sg. Def. | keisarin |
| Pl. Indef. | keisarar |
| Pl. Def. | keisararnir |
Genitive
| Sg. Indef. | keisara |
| Sg. Def. | keisarans |
| Pl. Indef. | keisara |
| Pl. Def. | keisaranna |
Dative
| Sg. Indef. | keisara |
| Sg. Def. | keisaranum |
| Pl. Indef. | keisarum |
| Pl. Def. | keisarunum |
Accusative
| Sg. Indef. | keisara |
| Sg. Def. | keisaran |
| Pl. Indef. | keisarar |
| Pl. Def. | keisararnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like keisari
ringvøddi,
skuggi,
granskari,
uppruni,
sjónleikari,
ómøguleiki,
borgari,
arbeiðari,
borgarstjóri,
floksskrivari,
bardagi,
kunnleiki,
klokkutími,
hárfríðkari,
høvdingi,
leikstjóri,
stuttleiki,
daggari,
samleiki,
førleiki, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse keisari, from Middle Low German keiser, from Old High German keisar, keisur, originally from the Latin name Caesar. See: Old Norse Nouns '
keisari'.
Translations