Noun: júgur
Gender: n
Nominative
| Sg. Indef. | júgur |
| Sg. Def. | júgrið |
| Pl. Indef. | júgur |
| Pl. Def. | júgrini |
Genitive
| Sg. Indef. | júgurs |
| Sg. Def. | júgursins |
| Pl. Indef. | júgra |
| Pl. Def. | júgranna |
Dative
| Sg. Indef. | júgri |
| Sg. Def. | júgrinum |
| Pl. Indef. | júgrum |
| Pl. Def. | júgrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | júgur |
| Sg. Def. | júgrið |
| Pl. Indef. | júgur |
| Pl. Def. | júgrini |
Sample Sentences
Nouns inflected like júgur
samdøgur,
javndøgur,
bindingarmynstur,
bindimynstur,
blomstur,
fróðskaparsetur,
jesuspápablomstur,
leður,
júgur,
offur,
undur,
klistur,
bendingarmynstur,
fostur,
mynstur,
glyvur,
tundur,
tjóður,
koltur,
portur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse júgr, from Proto-Germanic *eudarą, *ūdarą, from Proto-Indo-European *h₁ewHdʰ-r̥- (“udder”). See: Old Norse Nouns '
júgr'.
Translations