Noun: hvalur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | hvalur |
| Sg. Def. | hvalurin |
| Pl. Indef. | hvalir |
| Pl. Def. | hvalirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hvals |
| Sg. Def. | hvalsins |
| Pl. Indef. | hvala |
| Pl. Def. | hvalanna |
Dative
| Sg. Indef. | hvali |
| Sg. Def. | hvalinum |
| Pl. Indef. | hvølum; hvalum |
| Pl. Def. | hvølunum; hvalunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hval |
| Sg. Def. | hvalin |
| Pl. Indef. | hvalir |
| Pl. Def. | hvalirnar |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse hvalr, from Proto-Germanic *hwalaz, from Proto-Indo-European *(s)kʷálos (“sheatfish”). See: Old Norse Nouns '
hvalr'.
Translations