Noun: húskallur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | húskallur |
| Sg. Def. | húskallurin |
| Pl. Indef. | húskallar |
| Pl. Def. | húskallarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | húskals |
| Sg. Def. | húskalsins |
| Pl. Indef. | húskalla |
| Pl. Def. | húskallanna |
Dative
| Sg. Indef. | húskalli |
| Sg. Def. | húskallinum |
| Pl. Indef. | húskøllum; húskallum |
| Pl. Def. | húskøllunum; húskallunum |
Accusative
| Sg. Indef. | húskall |
| Sg. Def. | húskallin |
| Pl. Indef. | húskøaur |
| Pl. Def. | húskøaurnar |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse húskarl, equivalent to hús + kallur; cognate with English housecarl. See: English Nouns '
housecarl'.
Translations