Noun: ekkja
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | ekkja |
| Sg. Def. | ekkjan |
| Pl. Indef. | ekkjur |
| Pl. Def. | ekkjurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | ekkju |
| Sg. Def. | ekkjunnar |
| Pl. Indef. | ekkja |
| Pl. Def. | ekkjanna |
Dative
| Sg. Indef. | ekkju |
| Sg. Def. | ekkjuni |
| Pl. Indef. | ekkjum |
| Pl. Def. | ekkjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ekkju |
| Sg. Def. | ekkjuna |
| Pl. Indef. | ekkjur |
| Pl. Def. | ekkjurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like ekkja
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse ekkja, from Proto-Germanic *ainakjǭ, related to Gothic 𐌰𐌹𐌽𐌰𐌺𐌻𐍃 (ainakls, “alone”). See: Old Norse Nouns '
ekkja'.
Translations