Noun: drúva
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | drúva |
| Sg. Def. | drúvan |
| Pl. Indef. | drúvur |
| Pl. Def. | drúvurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | drúvu |
| Sg. Def. | drúvunnar |
| Pl. Indef. | drúva |
| Pl. Def. | drúvanna |
Dative
| Sg. Indef. | drúvu |
| Sg. Def. | drúvuni |
| Pl. Indef. | drúvum |
| Pl. Def. | drúvunum |
Accusative
| Sg. Indef. | drúvu |
| Sg. Def. | drúvuna |
| Pl. Indef. | drúvur |
| Pl. Def. | drúvurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like drúva
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Middle Low German drūve (“bunch”) (compare German Traube (“bunch, grape”)), from Old High German drūbo). See: German Nouns '
Traube'.
Translations