Noun: børkur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | børkur |
| Sg. Def. | børkurin |
Genitive
| Sg. Indef. | barkar |
| Sg. Def. | barkarins |
Dative
| Sg. Indef. | børki |
| Sg. Def. | børkinum |
Accusative
| Sg. Indef. | børk |
| Sg. Def. | børkin |
Sample Sentences
Nouns inflected like børkur
børkur,
Etymology
From Old Norse bǫrkr, from Proto-Germanic *barkuz. See: Old Norse Nouns '
bǫrkr'.
Translations