Noun: atburður
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | atburður |
| Sg. Def. | atburðurin |
| Pl. Indef. | atburðir |
| Pl. Def. | atburðirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | atburðar |
| Sg. Def. | atburðarins |
| Pl. Indef. | atburða |
| Pl. Def. | atburðanna |
Dative
| Sg. Indef. | atburði |
| Sg. Def. | atburðinum |
| Pl. Indef. | atburðum |
| Pl. Def. | atburðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | atburð |
| Sg. Def. | atburðin |
| Pl. Indef. | atburðir |
| Pl. Def. | atburðirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like atburður
seyður,
skógur,
ástarfundur,
búskapur,
húsbúnaður,
tilburður,
tjóðskapur,
framburður,
boðskapur,
pingvinur,
avsláttur,
aðalfundur,
marknaður,
ritbúnaður,
landslutur,
úrskurður,
fyrimunur,
smálutur,
partabrævamarknaður,
átrúnaður, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse atburðr. See: Old Norse Nouns '
atburðr'.
Translations