Nominal Forms
Infinitive: to beken
Participle: bekened
Gerund: bekening
Indicative
Present
| I | beken |
| you | beken |
| he;she;it | bekens |
| we | beken |
| you | beken |
| they | beken |
Perfect
| I | have bekened |
| you | have bekened |
| he;she;it | has bekened |
| we | have bekened |
| you | have bekened |
| they | have bekened |
Past
| I | bekened |
| you | bekened |
| he;she;it | bekened |
| we | bekened |
| you | bekened |
| they | bekened |
Pluperfect
| I | had bekened |
| you | had bekened |
| he;she;it | had bekened |
| we | had bekened |
| you | had bekened |
| they | had bekened |
Future
| I | will beken |
| you | will beken |
| he;she;it | will beken |
| we | will beken |
| you | will beken |
| they | will beken |
Future Perfect
| I | will have bekened |
| you | will have bekened |
| he;she;it | will have bekened |
| we | will have bekened |
| you | will have bekened |
| they | will have bekened |
Subjunctive
Present
| I | beken |
| you | beken |
| he;she;it | beken |
| we | beken |
| you | beken |
| they | beken |
Perfect
| I | have bekened |
| you | have bekened |
| he;she;it | have bekened |
| we | have bekened |
| you | have bekened |
| they | have bekened |
Imperfect
| I | bekened |
| you | bekened |
| he;she;it | bekened |
| we | bekened |
| you | bekened |
| they | bekened |
Pluperfect
| I | had bekened |
| you | had bekened |
| he;she;it | had bekened |
| we | had bekened |
| you | had bekened |
| they | had bekened |
Conditional
Present
| I | would beken |
| you | would beken |
| he;she;it | would beken |
| we | would beken |
| you | would beken |
| they | would beken |
Perfect
| I | would have bekened |
| you | would have bekened |
| he;she;it | would have bekened |
| we | would have bekened |
| you | would have bekened |
| they | would have bekened |
Imperative
| you | beken |
| we | Let's beken |
| you | beken |
Verbs conjugated like 'beken'
abandon,
abduct,
abear,
aberr,
abject,
abord,
abort,
abound,
abraid,
abray,
abrook,
abscind,
abscond,
absist,
absorb,
abstain,
abstract,
accend,
accent,
accept, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'beken'
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Middle English bekennen, bikennen, equivalent to be- + ken (“to perceive”). Cognate with Dutch bekennen (“to acknowledge, confess”), German bekennen (“to admit, confess”), Swedish bekänna (“to profess, confess”). See: Dutch '
bekennen', German, old spelling '
bekennen', Swedish '
bekänna'.
Sample Sentences
-
Now I bikenne þe criste quod she · and his clene moder. [c. 1385, William Langland, Piers Plowman, section II:]