deifio – Welsh verb conjugation

Welsh verb forms of deifio

Nominal Forms

Verb noun: deifio
Verbal adjectives: deifiedig; deifiadwy

Indicative

Present / Future

Sg.1deifiaf
Sg.2deifi
Sg.3daif; deifia
Pl.1deifiwn
Pl.2deifiwch
Pl.3deifiant
Impersonaldeifir

Preterite

Sg.1deifiais
Sg.2deifiaist
Sg.3deifiodd
Pl.1deifiasom
Pl.2deifiasoch
Pl.3deifiasant
Impersonaldeifiwyd

Pluperfect

Sg.1deifiaswn
Sg.2deifiasit
Sg.3deifiasai
Pl.1deifiasem
Pl.2deifiasech
Pl.3deifiasent
Impersonaldeifiasid; deifiesid

Imperfect (Indicative/Subjunctive)

Subjunctive

Present

Sg.1deifiwyf
Sg.2deifiech
Sg.3deifio
Pl.1deifiom
Pl.2deifioch
Pl.3deifiont
Impersonaldeifier

Imperative

Sg.2daif; deifia
Sg.3deified
Pl.1deifiwn
Pl.2deifiwch
Pl.3deifient
Impersonaldeifier

Colloquial Forms

Future

Sg.1deifia i; deifiaf i
Sg.2deifi di
Sg.3deifith o; deififf e
Pl.1deifiwn ni
Pl.2deifiwch chi
Pl.3deifian nhw

Preterite

Sg.1deifiais i; deifies i
Sg.2deifiaist ti; deifiest ti
Sg.3deifiodd o
Pl.1deifion ni
Pl.2deifioch chi
Pl.3deifion nhw

Conditional

Sg.1deifiwn i; deifswn i
Sg.2deifiet ti; deifset ti
Sg.3deifiai fo; deifsai fo
Pl.1deifien ni; deifsen ni
Pl.2deifiech chi; deifsech chi
Pl.3deifien nhw; deifsen nhw

Verbs conjugated like 'deifio'

deifio,

Verbs similar to 'deifio'

deilio, beicio, ceisio, cerfio, cneifio, deffro, deillio, delio, ditio, drilio,

Translations

Etymology

1. From Middle Welsh deifyaw, from Proto-Brythonic *dėβjɨd (compare Cornish dewi, Breton deviñ) for which Matasović provides two etymologies:
2. * from Proto-Celtic *dauyeti, from Proto-Indo-European *deh₂w- (“kindle, burn”) (compare Tocharian A twās, Ancient Greek δαίω (daíō))
3. * from Proto-Celtic *degʷyeti, from Proto-Indo-European *dʰegʷʰ- (“to burn”)
4. By surface analysis, daif + -io. See: Cornish 'dewi', Breton 'deviñ'.

Verbs referencing "deifio"

English day, Irish dóigh, Scots Gaelic dòth, Cornish dewi, Proto-Germanic tuskijaną, Breton deviñ.

Additional Information