Active Voice
Indicative Present
| 1st sing. | wrankijō |
| 2nd sing. | wrankīsi |
| 3rd sing. | wrankīþi |
| 1st dual | wrankijōs |
| 2nd dual | wrankijaþiz |
| 1st plur. | wrankijamaz |
| 2nd plur. | wrankīþ |
| 3rd plur. | wrankijanþi |
Indicative Past
| 1st sing. | wrankidǭ |
| 2nd sing. | wrankidēz |
| 3rd sing. | wrankidē |
| 1st dual | wrankidēdū |
| 2nd dual | wrankidēdudiz |
| 1st plur. | wrankidēdum |
| 2nd plur. | wrankidēdud |
| 3rd plur. | wrankidēdun |
Subjunctive Present
| 1st sing. | wrankijaų |
| 2nd sing. | wrankijais |
| 3rd sing. | wrankijai |
| 1st dual | wrankijaiw |
| 2nd dual | wrankijaiþiz |
| 1st plur. | wrankijaim |
| 2nd plur. | wrankijaiþ |
| 3rd plur. | wrankijain |
Subjunctive Past
| 1st sing. | wrankidēdį̄ |
| 2nd sing. | wrankidēdīz |
| 3rd sing. | wrankidēdī |
| 1st dual | wrankidēdīw |
| 2nd dual | wrankidēdīdiz |
| 1st plur. | wrankidēdīm |
| 2nd plur. | wrankidēdīd |
| 3rd plur. | wrankidēdīn |
Imperative
| 2nd sing. | wrankī |
| 3rd sing. | wrankijaþau |
| 2nd dual | wrankijaþiz |
| 2nd plur. | wrankīþ |
| 3rd plur. | wrankijanþau |
Passive Voice
Indicative
| 1st sing. | wrankijai |
| 2nd sing. | wrankijasai |
| 3rd sing. | wrankijaþai |
| 1st plur. | wrankijanþai |
| 2nd plur. | wrankijanþai |
| 3rd plur. | wrankijanþai |
Subjunctive
| 2nd sing. | wrankijaisau |
| 3rd sing. | wrankijaiþau |
| 1st plur. | wrankijainþau |
| 2nd plur. | wrankijainþau |
| 3rd plur. | wrankijainþau |
Participles
| Present | wrankijandz |
| Past | wrankidaz |
Etymology
Possibly the causative of *wrinkaną, or more likely *wringaną + *-janą, the root final -k- was adopted from the iterative verb *wrunkōną. The LIV and de Vaan, however, suggest that Old English wrencan and Old High German birenken actually derive from Proto-Indo-European *wrong-éye-ti, itself derived from a root of the shape *wreng-, perhaps whence also Latin ringor. See: Old English '
wrencan', Latin '
ringor'.
Verbs referencing "wrankijaną"
English
wrench, Galician
ranquear, Latin
ringor, Middle English
wrenchen.
Cognates
-