Active Voice
Indicative Present
| 1st sing. | hinkō |
| 2nd sing. | hinkizi |
| 3rd sing. | hinkidi |
| 1st dual | hinkōz |
| 2nd dual | hinkadiz |
| 1st plur. | hinkamaz |
| 2nd plur. | hinkid |
| 3rd plur. | hinkandi |
Indicative Past
| 1st sing. | hank |
| 2nd sing. | hanht |
| 3rd sing. | hank |
| 1st dual | hunkū |
| 2nd dual | hunkudiz |
| 1st plur. | hunkum |
| 2nd plur. | hunkud |
| 3rd plur. | hunkun |
Subjunctive Present
| 1st sing. | hinkaų |
| 2nd sing. | hinkaiz |
| 3rd sing. | hinkai |
| 1st dual | hinkaiw |
| 2nd dual | hinkaidiz |
| 1st plur. | hinkaim |
| 2nd plur. | hinkaid |
| 3rd plur. | hinkain |
Subjunctive Past
| 1st sing. | hunkį̄ |
| 2nd sing. | hunkīz |
| 3rd sing. | hunkī |
| 1st dual | hunkīw |
| 2nd dual | hunkīdiz |
| 1st plur. | hunkīm |
| 2nd plur. | hunkīd |
| 3rd plur. | hunkīn |
Imperative
| 2nd sing. | hink |
| 3rd sing. | hinkadau |
| 2nd dual | hinkadiz |
| 2nd plur. | hinkid |
| 3rd plur. | hinkandau |
Passive Voice
Indicative
| 1st sing. | hinkai |
| 2nd sing. | hinkazai |
| 3rd sing. | hinkadai |
| 1st plur. | hinkandai |
| 2nd plur. | hinkandai |
| 3rd plur. | hinkandai |
Subjunctive
| 2nd sing. | hinkaizau |
| 3rd sing. | hinkaidau |
| 1st plur. | hinkaindau |
| 2nd plur. | hinkaindau |
| 3rd plur. | hinkaindau |
Participles
| Present | hinkandz |
| Past | hunkanaz |
Etymology
From Proto-Indo-European *keng-. Cognate with Old Irish cingid (“to tread, step”) (< Proto-Celtic *kengeti). See: Old Irish '
cingid'.
Verbs referencing "hinkaną"
Dutch
hinken, German, old spelling
hinken, Middle Dutch
hinken, Old English
hincian.
Cognates
-