wunāną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of wunāną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.wunō
2nd sing.wunaisi
3rd sing.wunaiþi
1st dualwunōs
2nd dualwunāþiz
1st plur.wunāmaz
2nd plur.wunaiþ
3rd plur.wunānþi

Indicative Past

1st sing.wunadǭ
2nd sing.wunadēz
3rd sing.wunadē
1st dualwunadēdū
2nd dualwunadēdudiz
1st plur.wunadēdum
2nd plur.wunadēdud
3rd plur.wunadēdun

Subjunctive Present

Subjunctive Past

1st sing.wunadēdį̄
2nd sing.wunadēdīz
3rd sing.wunadēdī
1st dualwunadēdīw
2nd dualwunadēdīdiz
1st plur.wunadēdīm
2nd plur.wunadēdīd
3rd plur.wunadēdīn

Imperative

2nd sing.wunai
3rd sing.wunāþau
2nd dualwunāþiz
2nd plur.wunaiþ
3rd plur.wunānþau

Passive Voice

Indicative

2nd sing.wunāsai
3rd sing.wunāþai
1st plur.wunānþai
2nd plur.wunānþai
3rd plur.wunānþai

Subjunctive

Participles

Presentwunāndz
Pastwunadaz

Etymology

A stative verb derived from the adjective *wuna(n)- (“accustomed”), a formation related to *wanaz (“accustomed”).

Verbs referencing "wunāną"

English won, Icelandic una, German, old spelling wohnen, Dutch wonen, English wone, Hunsrik wohne, Old Frisian wunia.

Cognates

-