Active Voice
Indicative Present
| 1st sing. | taikijō |
| 2nd sing. | taikīsi |
| 3rd sing. | taikīþi |
| 1st dual | taikijōs |
| 2nd dual | taikijaþiz |
| 1st plur. | taikijamaz |
| 2nd plur. | taikīþ |
| 3rd plur. | taikijanþi |
Indicative Past
| 1st sing. | taihtǭ |
| 2nd sing. | taihtēz |
| 3rd sing. | taihtē |
| 1st dual | taihtēdū |
| 2nd dual | taihtēdudiz |
| 1st plur. | taihtēdum |
| 2nd plur. | taihtēdud |
| 3rd plur. | taihtēdun |
Subjunctive Present
| 1st sing. | taikijaų |
| 2nd sing. | taikijais |
| 3rd sing. | taikijai |
| 1st dual | taikijaiw |
| 2nd dual | taikijaiþiz |
| 1st plur. | taikijaim |
| 2nd plur. | taikijaiþ |
| 3rd plur. | taikijain |
Subjunctive Past
| 1st sing. | taihtēdį̄ |
| 2nd sing. | taihtēdīz |
| 3rd sing. | taihtēdī |
| 1st dual | taihtēdīw |
| 2nd dual | taihtēdīdiz |
| 1st plur. | taihtēdīm |
| 2nd plur. | taihtēdīd |
| 3rd plur. | taihtēdīn |
Imperative
| 2nd sing. | taikī |
| 3rd sing. | taikijaþau |
| 2nd dual | taikijaþiz |
| 2nd plur. | taikīþ |
| 3rd plur. | taikijanþau |
Passive Voice
Indicative
| 1st sing. | taikijai |
| 2nd sing. | taikijasai |
| 3rd sing. | taikijaþai |
| 1st plur. | taikijanþai |
| 2nd plur. | taikijanþai |
| 3rd plur. | taikijanþai |
Subjunctive
| 2nd sing. | taikijaisau |
| 3rd sing. | taikijaiþau |
| 1st plur. | taikijainþau |
| 2nd plur. | taikijainþau |
| 3rd plur. | taikijainþau |
Participles
| Present | taikijandz |
| Past | taikidaz |
Etymology
Causative in *-janą to *taik(k)ōną (see Proto-West Germanic *taigōn), from Proto-Indo-European *deyḱ- (“to show, instruct, tell, point out, explain”) + *-néh₂ti; the Germanic *k rather than expected *h or *g is thus due to Kluge's law. Cognate with Latin dīcō (“speak, say, tell”), Ancient Greek δείκνυμι (deíknumi, “show, point out, explain, teach”). See: Latin '
dīcō', Greek, Ancient '
δείκνυμι'.
Verbs referencing "taikijaną"
English
teach, Old English
tæcan, Middle English
techen.
Cognates
-