stukōną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of stukōną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.stukō
2nd sing.stukōsi
3rd sing.stukōþi
1st dualstukōs
2nd dualstukōþiz
1st plur.stukōmaz
2nd plur.stukōþ
3rd plur.stukōnþi

Indicative Past

1st sing.stukōdǭ
2nd sing.stukōdēz
3rd sing.stukōdē
1st dualstukōdēdū
2nd dualstukōdēdudiz
1st plur.stukōdēdum
2nd plur.stukōdēdud
3rd plur.stukōdēdun

Subjunctive Present

1st sing.stukǭ
2nd sing.stukōs
3rd sing.stukō
1st dualstukōw
2nd dualstukōþiz
1st plur.stukōm
2nd plur.stukōþ
3rd plur.stukōn

Subjunctive Past

1st sing.stukōdēdį̄
2nd sing.stukōdēdīz
3rd sing.stukōdēdī
1st dualstukōdēdīw
2nd dualstukōdēdīdiz
1st plur.stukōdēdīm
2nd plur.stukōdēdīd
3rd plur.stukōdēdīn

Imperative

2nd sing.stukō
3rd sing.stukōþau
2nd dualstukōþiz
2nd plur.stukōþ
3rd plur.stukōnþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.stukōi
2nd sing.stukōsai
3rd sing.stukōþai
1st plur.stukōnþai
2nd plur.stukōnþai
3rd plur.stukōnþai

Subjunctive

2nd sing.stukōsau
3rd sing.stukōþau
1st plur.stukōnþau
2nd plur.stukōnþau
3rd plur.stukōnþau

Participles

Presentstukōndz
Paststukōdaz

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)tewg- (“to beat, push”).

Verbs referencing "stukōną"

English stoke, Dutch stoken.

Cognates

-