stōjaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of stōjaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.stōjō
2nd sing.stōisi
3rd sing.stōiþi
1st dualstōjōs
2nd dualstōjaþiz
1st plur.stōjamaz
2nd plur.stōiþ
3rd plur.stōjanþi

Indicative Past

1st sing.stōidǭ
2nd sing.stōidēz
3rd sing.stōidē
1st dualstōidēdū
2nd dualstōidēdudiz
1st plur.stōidēdum
2nd plur.stōidēdud
3rd plur.stōidēdun

Subjunctive Present

1st sing.stōjaų
2nd sing.stōjais
3rd sing.stōjai
1st dualstōjaiw
2nd dualstōjaiþiz
1st plur.stōjaim
2nd plur.stōjaiþ
3rd plur.stōjain

Subjunctive Past

1st sing.stōidēdį̄
2nd sing.stōidēdīz
3rd sing.stōidēdī
1st dualstōidēdīw
2nd dualstōidēdīdiz
1st plur.stōidēdīm
2nd plur.stōidēdīd
3rd plur.stōidēdīn

Imperative

2nd sing.stōi
3rd sing.stōjaþau
2nd dualstōjaþiz
2nd plur.stōiþ
3rd plur.stōjanþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.stōjai
2nd sing.stōjasai
3rd sing.stōjaþai
1st plur.stōjanþai
2nd plur.stōjanþai
3rd plur.stōjanþai

Subjunctive

2nd sing.stōjaisau
3rd sing.stōjaiþau
1st plur.stōjainþau
2nd plur.stōjainþau
3rd plur.stōjainþau

Participles

Presentstōjandz
Paststōidaz

Etymology

From Proto-Indo-European *stoh₂éyeti (“to cause to stand”) or from *stōō (“a place, location, stowage”) + *-janą. See: Proto-Indo-European '*stoh₂éyeti'.

Verbs referencing "stōjaną"

Proto-Slavic staviti, Danish stuve, Old English stowian.

Cognates

-