stīganą – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of stīganą

Active Voice

Indicative Present

1st sing.stīgō
2nd sing.stīgizi
3rd sing.stīgidi
1st dualstīgōz
2nd dualstīgadiz
1st plur.stīgamaz
2nd plur.stīgid
3rd plur.stīgandi

Indicative Past

1st sing.staig
2nd sing.staiht
3rd sing.staig
1st dualstigū
2nd dualstigudiz
1st plur.stigum
2nd plur.stigud
3rd plur.stigun

Subjunctive Present

1st sing.stīgaų
2nd sing.stīgaiz
3rd sing.stīgai
1st dualstīgaiw
2nd dualstīgaidiz
1st plur.stīgaim
2nd plur.stīgaid
3rd plur.stīgain

Subjunctive Past

1st sing.stigį̄
2nd sing.stigīz
3rd sing.stigī
1st dualstigīw
2nd dualstigīdiz
1st plur.stigīm
2nd plur.stigīd
3rd plur.stigīn

Imperative

2nd sing.stīg
3rd sing.stīgadau
2nd dualstīgadiz
2nd plur.stīgid
3rd plur.stīgandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.stīgai
2nd sing.stīgazai
3rd sing.stīgadai
1st plur.stīgandai
2nd plur.stīgandai
3rd plur.stīgandai

Subjunctive

2nd sing.stīgaizau
3rd sing.stīgaidau
1st plur.stīgaindau
2nd plur.stīgaindau
3rd plur.stīgaindau

Participles

Presentstīgandz
Paststiganaz

Etymology

From Proto-Indo-European *stéygʰeti, from *steygʰ- (“to walk, climb”). Cognate with Ancient Greek στείχω (steíkhō, “I go”) and Old Church Slavonic стигнѫ (stignǫ, “I come”). See: Proto-Indo-European '*stéygʰeti'.

Verbs referencing "stīganą"

Middle English stien, Dutch stijgen, German, old spelling steigen, Faroese stíga, Icelandic stíga, Old English stigan, Swedish stiga, Danish stige, Norwegian stige, Old Swedish stigha.

Cognates

-